Marvel Comics Library. Spider-Man. Vol. 2 1965–1966

Hun samenwerking aan Spider-Man kon niet eeuwig duren, maar de vijf jaar van Stan Lee en Steve Ditko's opmerkelijke samenwerking duurde lang genoeg om hun personage te laten evolueren tot een tijdloos icoon en een fandom te creëren die generaties zou duren.

Taschen's tweede bundel Amazing Spider-Man Stories verzamelt de laatste helft van het magnum opus van het duo, met gloednieuwe aartsschurken de Scorpion, Molten Man, en de Crime-Master, terugkerende confrontaties met Kraven the Hunter en de Green Goblin-en de driedelige "Master Planner Saga" die een vete met een iconische mysterie schurk nieuw leven inblies, en achterliet wat door veel stripcritici wordt uitgeroepen tot het beste superhelden verhaal aller tijden.

Spinnenwebben, superschurken en hartenleed in overvloed

Naast de actie waar Spider-Man mee te maken kreeg - allemaal met aplomb gechoreografeerd door meester-stilist Ditko- was er ook de kwestie van Peter Parkers volwassenwording tijdens een decennium van sociale onrust en verandering. Met Stan Lee's mix van soap-melodramatiek en sociale gevoeligheden, studeerde Peter af van de middelbare school naar de universiteit en begon hij om te gaan met een groot aantal volwassen strubbelingen, die de levenservaringen van het lezerspubliek van het boek weerspiegelden.

Stan Lee en Steve Ditko's gedenkwaardige laatste Spider-Man reeks

Lee en Ditko waren geen broodmagere tiener meer en breidden zijn netwerk van vrienden en vijanden uit met Gwen Stacy, Harry Osborn en, in een reeks hilarische cameo's, Mary Jane Watson - allemaal personages die zouden uitgroeien tot een van de diepste en meest substantiële bijrollen in alle strips. Ook Harry's vader wordt geïntroduceerd, Norman Osborn, de opvliegende industrieel die later de meest gevreesde vijand van Spider-Man zou worden. Ondertussen zou Peter's up-and-down romance met Betty Brant zijn hoogtepunt bereiken met beide voor altijd veranderd.

Marvel Comics Library Spider-Man vol. 2. 1965–1966

Verzameld in een XXL-formaat volume dat de grootte en verhoudingen van de originele comic artboards nabootst, zijn alle afzonderlijke uitgaven afkomstig uit de collectie van Bob Bretall, houder van het Guinness World Record voor grootste stripverzameling.

Bretall's stamboomcollectie is gefotografeerd met behulp van TASCHEN's voortreffelijke reproductiemethoden, die lijken op de manier waarop deze strips eruit zagen toen ze voor het eerst werden gepubliceerd in 1965 en 1966, terwijl ze ook digitaal zijn geremasterd met behulp van moderne retoucheertechnieken om problemen met de goedkope, onvolmaakte afdrukken uit die tijd te corrigeren.

Exclusief voor deze serie is een speciale papiersoort ontwikkeld om het krantenpapiergevoel en de kleuren van de originele strips te simuleren. De Marvel Comics Library heeft welverdiende lovende kritieken gekregen van diehards die strips verzamelen voor het combineren van een ouderwetse leeservaring in stripboeken met een luxueus oversized boekformaat en won de felbegeerde Eisner Award voor Best Publication Design.

Als aanvulling op de strips is er een scherpzinnig en vaak zijdelings essay van de Britse tv- en radiopresentator Jonathan Ross. Bij zijn essay is een galerij van originele kunst, foto's, zeldzaamheden en andere ephemera uit die tijd.