David Cohen (1882-1967) is bekend als de voorzitter van de Joodse Raad in de Tweede Wereldoorlog. Dit is bepalend geweest voor de beeldvorming van zijn persoon. Over zijn leven was tot nu weinig bekend. Piet Schrijvers beschrijft voor het eerst het leven van David Cohen vanaf zijn kindertijd in Deventer, zijn vooraanstaande rol in de zionistische beweging, zijn werkzaamheden als classicus, als hoogleraar en oud-historicus, het optreden van de Joodse Raad. Tenslotte behandelt hij de naoorlogse periode, waarin de debatten over de waardering en veroordeling van Cohen centraal staan. Uitvoerig komt daarbij de controverse aan de orde over de rol van Cohen als voorzitter van de Joodse Raad. De interventies van Presser, Herzberg, Isaak Kisch, Lou de Jong, Josef Michman alsmede de (nimmer gepubliceerde) verdedigingsrede van Cohen liggen aan de basis van Schrijvers' zorgvuldige en kritische weging van de naoorlogse geschiedschrijving van de rol van Cohen. Schrijvers heeft gebruik kunnen maken van talloze autobiografische geschriften, brieven, en andere schriftelijke en mondelinge getuigenissen. Hij onderzocht uitputtend de archieven van het NIOD, die van het ministerie van Justitie en archieven in Londen en Israël. Dit heeft geresulteerd in een bijzonder levendig geschreven en tegelijk grondige en onthullende monografie van David Cohen.