Julia (36) wordt directrice van een verouderd bejaardentehuis in Apeldoorn. Om te beginnen huurt ze Nel in, de kampioen koffiezetten van Gelderland. Haar beide zussen zijn kampioenen in het bakken van taarten. Hun succes is aanleiding top-kok Sophie met een Turks koksmaatje aan te nemen. Het menu wordt verfijnd en verbreed. Hierdoor willen steeds meer ouderen, uit het hele land, op “Koffievreugd” komen wonen. Er wordt uitgebreid. Tenslotte gaat men aangepast bouwen in het bosje van het tehuis. Dat bevalt de gemeente en die geeft medewerking aan veel meer uitbreidingen, tot er meer dan 10.000 mensen op het centrum wonen. Dat heeft een senioren winkelcentrum, zwembad, sporthal, nog een restaurant en wat cafés. Mensen en dieren leven samen gezellig in het bos, waar geen enkel motorgeluid ooit heeft geklonken. Er is om de bomen heen gebouwd. Veel bewoners leveren vrijwilligerswerk in de stad. Iedereen in Apeldoorn profiteert van het seniorencentrum met zijn actieve bewoners en alle Nederlanders vinden dit succes prachtig. Op een na. Dat is premier Tutter. Hij vreest dat de concentratie van senioren in Apeldoorn zal leiden tot subversieve acties tegen zijn ouderenbeleid. Maar hij staat zelfs in zijn kabinet alleen…