Deze bloemlezing van gedichten werd geselecteerd door Julian Peter Librecht. Hij was Vlaams volksvertegenwoordiger en lid van de Interparlementaire Commissie De Nederlandse Taalunie Brussel – Den Haag. Julian Peter Librecht schreef talrijke boeken en essays en publiceerde in toonaangevende tijdschriften. Zijn literaire werk werd meermaals bekroond, onder meer driemaal van de Letterkundige Prijs van de Provincie Oost-Vlaanderen.

Julian Peter Librecht : "Al de gedichten uit deze bloemlezing zijn tot mij gekomen uit de nevelen van de tijd. Het terugzien, het samen voelen, horen, bedenken en herinneren waren voor mij speciale gewaarwordingen.

Met hen heb ik het opzet besproken en overlegd. Ik heb ze uitgelegd dat ik wou selecteren in het licht van eenvoud, natuurlijkheid, beheersing en aanpassing aan de moderne communicatie. Ik legde ze ook uit dat ik me wilde afzetten tegen elke vorm van kunstmatigheid, hermetisme, potsierlijke stijlwendingen en moderne trucs.

Veel gedichten uit vroeger werk werden niet geselecteerd, maar die waren niet teleurgesteld, triest of wrokkig. Deemoedig en gehoorzaam keerden ze terug naar ‘het kerkhof van de vergeten geschriften’.

De wel geselecteerde gedichten echter waren fier en nieuwsgierig. Ze schudden het stof van hun verzen, kamden hun metrum, schraapten hun schorre stem, werkten hun natuurlijke teint wat bij, schikten hun taal, hun adem en hun vormen en maakten zich piekfijn op voor een presentatie aan de nieuwe tijd.

Maar in al hun besognes waakten ze angstvallig over hun creatieve missie: het verwoorden van zingevende menselijke waarden in een dimensie van een mooie taal en een warm hart."