De gedichten in Molwerk geven zich met volle overtuiging bloot, maar je moet er wel oog voor hebben. Want vaak zijn het kleine onderwerpen, onopvallende plekken - buitenwijken, industrieterreinen - waarover Kuipers dicht. Maar vlak onder de oppervlakte van regen, ind en wolken gaan drama's schuil die in een dwarse, geestige taal worden uitgevochten. Dat is de taal van de poëzie, het enig geldend excuus voor het schrijven van gedichten, maar Kuipers neemt scherp waar, en zo wordt het ook de taal van het leven.