Nicoletta Verna schreef een adembenemende roman over kwetsbaarheid en bovenal over de menselijke gave voor hoop, zelfs in de donkerste dagen.

Redenta wordt geboren in armoede in 1924, op de dag die het tijdperk van Mussolini inluidt. In haar dorp wordt gefluisterd dat ze het ‘onheil over zich heeft’. Ze beleeft korte momenten van geluk met haar beste vriend Bruno, totdat hij op een dag spoorloos verdwijnt. Op achttienjarige leeftijd wordt ze door haar ouders uitgehuwelijkt aan de eenogige officier ‘Glas’, die zich algauw ontpopt tot een sadistische fascist.

Ondertussen groeit Iris op in een klein bergdorp in betere omstandigheden. Ze vertrekt naar de stad en wordt hopeloos verliefd op de partizaan Diaz, bij wiens verzetsgroep ze zich aansluit. Wanneer ze hoort dat de fascisten haar familie hebben uitgeroeid in een gruwelijk bloedbad, zint ze op wraak.