Het overlijden van Boudewijn op 31 juli 1993 heeft bij de Belgische bevolking een emotionele reactie veroorzaakt zonder voorgaande, een bewijs van een uitzonderlijke genegenheid en verbondenheid van een volk met zijn koning. Maar wie is deze koning en waarom zijn de Belgen hem zo trouw gebleven?
Om dit te begrijpen heft jos lain Fralin jarenlang gesprekken gevoerd met mannen en vrouwen uit de onmiddellijke om giving van de koning, leden van de aristocratie, belangrijke politici, personen uit het culturele en het sociale leven. Uit deze gesprekken komen heel wat verrassende vaak leuke – anekdoten over de koning naar voren. Het boek geeft ons een volledig nieuw en tweeledig porteret van Boudewijn: Boundewijn als staatmen, in de uitoefening va zijn koninklijke functie en Boudewijn als gewone man, met een complexe persoonlijkheid, wiens jeugd werd gebroken door het tragische overlijden van zijn moeder, de mooie Astrid, door de oorlog en door de symbolische dood van zijn vader-koning die gedwongen werd troonsafstand te doen. Eerst zijn er de jaren van de ‘droevige koning’, een koning die pas echt begon te regeren na zijn huwelijk met Fabiola. Maar hij wordt telkens weer op de proef gesteld: de breuk met zijn vader en zijn teerbeminde stiefmoeder, Lilian van Retie, de kinderloosheid van zijn huwelijk, de gewetenscrisis die hem doet weigeren een versoepeling van de abortuswet goed te keuren an die aanleinding gaf tot een van de grootste crisissen die de Belgische staat beleefde.
Aan de hand van het verhaal van Boudewijn wordt het lot van een volk verteld: een geschie denis die wordt gekenmerkt door het lange leiderschap van deze koning die eigenlijk geen koning wilde zijn.