Heat: Pedal to the Metal is iets speciaals -- er staat een racegame op tafel met een echt gevoel van snelheid en doodsverachting. De ontwerpers bereiken dit zowel door erg goed mechanica van hand management waarmee de keuzes welke kaarten je speelt erg belangrijk is. Heat is misschien wel het beste race bordspel dat ooit ontworpen is en overtreft zowel recente hoogtepunten als klassieke race spellen.

De setting hier is de Grand Prix van de jaren 60. Elke speler kiest in het geheim een set kaarten van zijn hand om elke ronde voor de beweging te spelen. Het aantal kaarten dat je speelt wordt beperkt door je huidige versnelling. Dus als je in de tweede versnelling zit, speel je twee kaarten, als derde speel je er drie, enzovoort. Tel de waarde van de kaarten bij elkaar op, en dat is het aantal vakjes waarmee je je autootje over de baan laat rijden. Wil je verder gaan? Schakel vervolgens naar een hogere versnelling zodat je meer kaarten kunt spelen en over de weg kunt verscheuren.

De bochten kan je niet op volle snelheid nemen. Ze dwingen je om je snelheid te verlagen en terug te schakelen. Elke bocht heeft een nummer dat de maximale snelheid is die je zonder straf mag overschrijden, waarbij snelheid het totale aantal velden is dat je die beurt verplaatst.

Kan jij met je auto de bochten nemen zonder al te veel te remmen?

Lukt je dat niet, dan wordt het warm.

Hitte komt je deck binnen wanneer je door bochten blaast of wanneer je je motor veel toeren maakt na een beweging. Deze kaarten zijn functioneel dood, kunnen niet worden gebruikt of worden zelfs weggegooid zodra ze in je hand komen. In plaats daarvan moet je vertragen om de motor af te laten koelen om je deck op te schonen.