Onze voorouders is een magisch-realistisch drieluik. In De gespleten burggraaf (1952) wordt een ridder door een kanonskogel gekliefd in twee mensen: een goede en een slechte. De baron in de bomen (1957) is een parodie op de romantische moraliserende roman waarin een jonge baron een utopie sticht in een bos. De ridder die niet bestond (1959) gaat over een glanzend wit harnas zónder ridder. De drie romans zijn een unieke vermenging van fantasie, wetenschappelijke nieuwsgierigheid en metafysische speculatie die tekenend is voor Calvino’s oeuvre. Achter het pure plezier van de auteur en het experimenten met de romanvorm schuilt een grote geëngageerdheid.