Rubberen bitten van Sprenger zijn gemaakt van zacht maar sterk rubber met een roestvrijstalen kabel aan de binnenkant om het mondstuk te versterken. Rubber heeft over het algemeen een 'gum-effect'. Het is daarom belangrijk dat paarden goed speekselen en kauwen bij het gebruik van deze bitten. Als het paard niet genoeg speeksel produceert, zal het rubberen bit oncomfortabel aanvoelen. Anders dan bij puur metalen bitten bestaat het gevaar dat het rubber gemakkelijk doorgebeten wordt als het bit niet correct is bevestigd en in contact komt met de tanden.
Het Pelham-bit zorgt voor extra hefboomwerking op de nek. Druk wordt uitgeoefend op de onderkaakbeenderen door middel van een kinriem. In zekere zin is het Pelham een combinatie van een Weymouth-bit en een Bradoon-bit. Pelham-bitten kunnen met één of twee teugels worden gebruikt, wat verschillende teugelopties mogelijk maakt. Directe druk wordt uitgeoefend op de tong en de mondhoeken van het paard als de ruiter alleen de snaffelteugel gebruikt. Als paarden de neiging hebben om met hun hoofd te gooien, is het verstandig om een ​​tweede teugel aan de onderste ring van het bakstuk te bevestigen om druk uit te oefenen op de nek van het paard. Het paard zal proberen deze druk te ontwijken door zijn hoofd te laten zakken. De kinriem moet maximaal onder een hoek van 45° (onderste bakstuk ten opzichte van de mond van het paard) in werking treden om te voorkomen dat het paard zijn hoofd te veel laat zakken. Het gebruik van een dubbele teugel is heel gebruikelijk, omdat dit het mogelijk maakt om indien nodig druk uit te oefenen op de nek van het paard. Pelhams worden ook veel gebruikt in combinatie met Pelham-riemen. Deze riem wordt bevestigd aan de bovenste en onderste ring van het bakstuk en de teugel wordt aan deze riem vastgemaakt.