Overal waar mensen bij elkaar wonen ontstaat een taal.
Dat zit blijkbaar in onze natuur. Zijn die mensen doof, dan wordt het een gebarentaal. Steeds een andere, net als bij gesproken talen. In Nederland is Nederlandse Gebarentaal de voertaal van een grote groep doven. En ook al moetje ernaar kijken in plaats van ernaar luisteren, het is een taal als alle andere.
En dat betekent onder meer dat je een beperkt aantal bouwstenen hebt waarmee je eindeloos kunt combineren, en dat je alles wat je maar wilt kunt uitdrukken. In elke taal worden grappen gemaakt, en poëzie. En altijd ontstaan er nieuwe manieren om iets te zeggen en verdwijnen er oude.
Dat dat allemaal ook opgaat voor de gebarentalen van doven is nog niet zo lang geleden ontdekt. Spectaculair is die ontdekking wel. Het geeft niet alleen een heel nieuwe kijk op het fenomeen taal, maar ook op de wereld van de doven.
Gebarentaal - De taal van doven in Nederland laat iets van die wereld zien. Hoe 'praten' doven met elkaar? Wat moet je je voorstellen bij een gedicht of een liefdesverklaring in gebarentaal? Hoe zit die taal in elkaar, en wat weten we van de geschiedenis? Is 'met volle handen gebaren' net zoiets als 'met volle mond praten'? De beelden - waaronder honderden gebarentekeningen - en teksten in dit boek laten iedereen die meer van taal of gebarentaal wil weten, zien hoe het zit.