Van scherpe pakken en cult horloges tot glamoureuze jurken en adembenemende badpakken. Dit Assouline boek James Bond Style verkent de tijdloze mode in alle vijfentwintig Bondfilms. En dan niet alleen van 007 zelf door de tijdperken heen. Maar natuurlijk ook van zijn vijanden, liefdesbelangen en collega's. De met een Academy Award bekroonde kostuumontwerpster Lindy Hemming, die aan vijf Bondfilms werkte, schreef de tekst en bijschriften van het boek en leverde daarnaast een bijdrage aan de creatieve leiding en de fotoselectie. Het James Bond boek bevat ook een inleiding van Dylan Jones OBE, hoofdredacteur van de London Evening Standard.

Het boek van James Bond is ingedeeld naar Bonds in chronologische volgorde. Dit zijn Sean Connery, Roger Moore, George Lazenby, Timothy Dalton, Pierce Brosnan en Daniel Craig. Elk hoofdstuk is gevuld met de meest iconische looks uit de films van de acteurs. Deze gaan van Dr. No tot No Time To Die. Daarnaast zijn er uitgebreide inzichten en verhalen achter de schermen van zowel de kostuumontwerpers die aan elke film werkten als de eigenlijke ontwerpers achter de outfits-denk maar aan: Donatella Versace, Tom Ford en Jenny Packham. Plus een groot aantal acteurs, van Pierce Brosnan en Daniel Craig tot Michelle Yeoh en Grace Jones.

James Bond kostuums van Tom Ford tot Prada

De anekdotes in James Bond Style onthullen de enorme omvang van het vak dat Bond-stijl is. Zo werden er voor No Time To Die in recordtijd drieëndertig op maat gemaakte smokings van Tom Ford gemaakt. Dat gebeurde slechts vierentwintig uur voor de opnames aanvingen. En dat terwijl Prada in Quantum Of Solace twintig jurken maakte voor Olga Kurylenk. Aangezien ze het kledingstuk het grootste deel van de film droeg, hadden ze voor elke fase van de actie een jurk nodig. Deze ging van gloednieuw tot met stof bedekt tot geruïneerd.

En alle gedenkwaardige momenten zitten erin, zoals Ursula Andress die uit de golven opduikt in die beroemde witte bikini, tot de hommages aan die scène: Halle Berry in een schokkend oranje La Perla-badpak in Die Another Day en, in een volledig ongeplande en nu volledig virale opname, Daniel Craig, ook in La Perla, op een Bahamastrand in Casino Royale (een van de gebruikte zwembroeken werd later geveild voor 44.450 pond).

Dankzij de nooit eerder vertoonde schetsen, gedetailleerde mode-analyses en uitgebreid onderzoek door de officiële archivaris van de serie, kunnen we met een gerust hart zeggen dat geen enkel boek in de geschiedenis het sartoriale aspect van de Bond-franchise zo uitgebreid heeft beschreven als James Bond Style, ook wel bekend als de ultieme Bond-stijlbijbel.

Lindy Hemming

Lindy Hemming is een van 's werelds meest gerenommeerde kostuumontwerpsters en afgestudeerd aan de Royal Academy of Dramatic Arts in Groot-Brittannië. Ze heeft aan vijf James Bond-films gewerkt: GoldenEye (1995), Tomorrow Never Dies (1997), The World Is Not Enough (1999), Die Another Day (2002) en Casino Royale (2006). Hemming ontving een Academy Award voor beste kostuumontwerp voor Topsy-Turvy (1999) en werd genomineerd voor een Tony Award en verschillende BAFTA's.

Ze won ook twee Costume Designers Guild Awards, voor The Dark Knight in 2008 (ze was de kostuumontwerper voor alle drie de films in The Dark Knight-trilogie van Christopher Nolan) en Wonder Woman van Patty Jenkins in 2017.

Daarnaast heeft Hemming lovende kritieken en commerciële prijzen ontvangen voor zowel onafhankelijke als blockbusterfilms. Denk hierbij aan Four Weddings and a Funeral, de Tomb Raider-franchise (met Angelina Jolie in de hoofdrol). Maar ook Harry Potter and the Chamber of Secrets, Paddington, Paddington 2 en Wonka. In 2018 werd Hemming, uit Carmarthenshire, Wales, door de BAFTA Cymru-commissie verkozen tot winnaar van de Siân Phillips Award. Dit is een prijs voor mensen uit Wales die een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan internationale televisieproducties en speelfilms.

Dylan Jones

Dylan Jones is bestsellerauteur bij de New York Times en Sunday Times. Hij heeft achtentwintig boeken geschreven of uitgegeven. In de jaren '80 was hij een van de eerste redacteuren van i-D, voordat hij bijdroeg aan de redactie van The Face en redacteur van Arena werd. Het volgende decennium werkte hij voor kranten, voornamelijk in The Observer en The Sunday Times. Dat deed hij voordat hij begon aan een meermaals bekroonde ambtstermijn bij GQ.

Tijdens zijn redacteurschap won het vlaggenschip van Condé Nast, de mannentitel, meer prijzen dan enig ander tijdschrift, meer dan tachtig. Hij is een voormalig columnist voor The Guardian, The Mail on Sunday en The Independent. Daarnaast is hij een voormalig trustee van het Hay Festival. Momenteel is hij hoofdredacteur van de Evening Standard. In 2012 ontving hij een OBE voor zijn verdiensten voor de uitgeverij.