De planeet Solaris is bedekt met een oceaan van geleiachtige vloeistof die aan zijn eigen natuurwetten lijkt te gehoorzamen. Psycholoog Kris Kelvin wordt op een missie gestuurd om wetenschappers te ondersteunen die de oceaan vanuit een ruimtestation onderzoeken. Hun project lijkt te zijn vastgelopen en het ruimtestation verkeert in erbarmelijke staat.

Maar Kelvin is niet voorbereid op de vreemde gebeurtenissen die hem in het station te wachten staan: al snel staat hij oog in oog met zijn overleden geliefde. Zij heeft zelfmoord gepleegd, een daad waarover hij zich schuldig voelt. Ook de andere bemanningsleden worden geconfronteerd met pijnlijke, verdrongen herinneringen.

Solaris (1961) is vijfenzestig jaar na verschijnen nog steeds een indrukwekkende en beklemmende roman, vol psychologische spanning. Lems thema, dat de mens omdat hij zichzelf niet kent niet in staat is om op welke manier dan ook in contact te komen met andere levensvormen, biedt in tijden van snelle technologische ontwikkelingen een confronterende spiegel.