Architectuur is een kunst, een ambacht van het vormgeven van ruimte, het omzetten van volheid in leegte, waarbij het proces even belangrijk is als het resultaat. Het moet contextueel rijk zijn, geografie, geschiedenis en cultuur omvatten en een verrijkte omgeving achterlaten.

De architect, vergelijkbaar met een beeldhouwer van de natuur, gebruikt geometrie om tastbare realiteit en abstracte ideeën te overbruggen. Esthetische wenselijkheid, constructieve redelijkheid en sociale rechtvaardigheid definiëren de essentie van architectuur. Zij dient niet voor zichzelf, maar als middel om hogere doelen te bereiken, reagerend op behoeften binnen economische en sociale parameters. De echte magie van architectuur komt tot uiting wanneer de bouw eindigt, waardoor een gevoelige ervaring ontstaat die ons verbindt met het cognitieve, spirituele en individuele geweten. Architectuur overstijgt in zijn kern materie en wordt poëzie die stilte en nederigheid uitnodigt, het ingewikkelde transformeert in het diepgaande en essentiële.