Deel 9 dat bij Uitgeverij Oevers verschijnt in de populaire Lupin-serie. De wraak van La Cagliostro is de sequel van Gravin de Cagliostro.



1924. In een bank telt een bijziende man stapels bankbiljetten. Een man met perfect zicht kijkt hem aan met de interesse die elke aanzienlijke geldsom bij hem opwekt, want deze man is niemand minder dan Arsène Lupin. Hij besluit de man naar huis volgen en de omgeving observeren om de locatie te verkennen voordat hij toeslaat.



De jacht op dit fortuin zal Arsène Lupin veel verder leiden dan hij zich had kunnen voorstellen, als hij verneemt dat de jonge Félicien Charles wordt beschuldigd van een misdaad die hij ontkent. Lupin vermoedt dat Félicien eigenlijk zijn zoon Jean is, die door de overleden gravin van Cagliostro bij zijn geboorte is ontvoerd. Maar opgevoed door Cagliostro en tegen Lupin opgezet door haar handlangers, heeft Félicien maar één doel: Arsène Lupin dwarsbomen.



Is hij echt Jean? Zal Lupin erin slagen Félicien te redden, ook al is die laatste erop uit hem kwaad te doen? Het verhaal mondt uit in een drama waarin liefde verweven is met haat, en waar wraak grenst aan duisternis.



Dit Lupin-verhaal neigt meer naar het thrillergenre dan naar de avonturenroman. De onderliggende plot doet denken aan Agatha Christie. Bovendien roept De wraak van La Cagliostro eerdere Lupin-avonturen in herinnering, onder andere De Holle Naald (deel 3) en 813 (deel 4 en 5).



Maurice Leblanc (1864-1941) was een Franse schrijver. Hij werd bekend met de verhalen over gentleman inbreker Arsène Lupin. Zijn eerste verhaal over Lupin schreef hij in 1905 voor het tijdschrift Je sais tout. Lupin was het Franse antwoord op Sherlock Holmes en onmiddellijk een groot succes. Een nieuwe held was geboren, Arsène Lupin groeide uit tot een van Frankrijks meest geliefde personages. In de populaire Netflix-serie Lupin laat hoofdrolspeler Omar Sy zich inspireren door de avonturen van Arsène Lupin.



Bart Van Loo over Arsène Lupin:

‘Het enige waar Lupin niet in uitblinkt is bescheidenheid, maar dankzij zijn gevoel voor humor komt hij daar mee weg. Bovendien is hij een gelukkige superheld, een Monte-Cristo zonder bitterheid, een goedgeluimde boef die de juiste slachtoffers uitkiest en een afkeer heeft van moord. Lupin slaagt erin zich uit elke uitzichtloze situatie te redden. Dat weet je als lezer, maar toch slaat de twijfel toe en vraag je je af hoe hij deze keer weer zal ontkomen.’