Tiende studioalbum alweer. Ze zijn met hun waanzinnige, maniakale versie van garagerock inmiddels een behoorlijk instituut. Dat de band uit excentrieke leden bestaat helpt zeker een aardig handje. Hun looks zijn ook een paar modemerken niet ontgaan. Hun muzikale handelsmerk is op ‘Apocalypse Love’ weer het belangrijkste uitgangspunt, maar het zijn steeds die kleine nieuwe dingetjes en nuances die een nieuwe Black Lips weer fris, up-to-date en bijzonder maken.

Dit keer met Soviet synthesizers, minder country piraterij, creepy horror en meer David Lynch-achtig surrealisme. Black Lips hebben de rock ‘n’roll opnieuw gecalibreerd. Zangeres-saxofoniste Zumi Rosow heeft het over een weird dance record. Plastic Ono Band meezingers, beschonken space age pop, Morricone, lo-fi outsider punk, Mariachi blazers, Jonathan Richman en de riskante kant van Nancy Sinatra. Wat een verrassend goeie plaat zeg.