Nisa is twaalf als haar wereld definitief uit elkaar valt. Samen met haar broertjes en zusjes wordt ze weer uit huis geplaatst, twee aan twee naar een ander pleeggezin. Wat volgt is een leven vol verhuizingen, afscheid nemen en het gevoel nooit echt ergens thuis te zijn.

In Ik dacht dat ik gelukkig was deelt de nu 26-jarige Nisa haar rauwe, eerlijke verhaal. Ondanks de jaren van verwaarlozing door haar moeder en een tocht van pleeggezin naar pleeggezin, blijft Nisa dromen van een plek waar ze zich veilig en thuis kan voelen. Van een familie om lief te hebben. Het is daarmee niet alleen een verhaal over eenzaamheid en verlies, maar juist ook over veerkracht, liefde en de hoop op een betere toekomst.

Dit boek laat je niet los. Het biedt een uniek inkijkje in het leven van een meisje dat, ondanks alles, leert dat haar kracht zit in haar onverwoestbare wil om door te zetten.

Een aangrijpend verhaal over pijn, een kapot systeem en de lange weg naar herstel. Dit boek neemt de lezer mee in de strijd, die Nisa, net als vele andere kinderen die opgroeien zonder stabiele thuissituatie, voert om te overleven. Ik dacht dat ik gelukkig was is een ode aan de enorme, onzichtbare kracht die deze kinderen op moeten brengen – en een uitnodiging om hen niet te vergeten.


Evelien gelooft dat iedereen de kracht in zich heeft om te groeien en te bloeien. Inspirerende verhalen van anderen kunnen daarbij helpen. Dat is de belangrijkste reden voor haar om dit boek te schrijven. Nisa wilde heel graag haar verhaal met de wereld delen en hopelijk ook anderen stimuleren en inspireren! Zij beiden wensen jou veel leesplezier!