Op Fruit laat Nouveau Vélo zich van zijn meest verfijnde kant zien. Elf gelaagde janglepopnummers met dromerige melodieën, C86-vibes en een subtiele krautrock-touch. De toevoeging van een drumcomputer brengt een verfrissende elektronische laag, die de gitaarpartijen perfect aanvult. Fruit klinkt rustiger en introspectiever dan voorganger Bogland, met meer ruimte voor muzikale details en een dromerige, bijna filmische sfeer. Het resultaat is een album dat zich langzaam ontvouwt en je keer op keer blijft verrassen, maar ook een evolutie laat zien van een van de sterkste gitaarbands van de Lage Landen.